خبرگزاري ميراث فرهنگي_ گردشگري_ با توجه به شيوع بيماري آنفلوانزاي مرغي در ميان پرندگان وحشي كشورهاي همسايه، شكار پرندگان وحشي در كشور ممنوع شد.
به گزارش ميراث خبر و به نقل از سازمان حفاظت محيط زيست، با عنايت به مكاتبات و دستورالعملهاي صادره از سوي سارمان حفاظت محيط زيست كشور به منظور حفظ سلامت و جلوگيري از بروز هرگونه مشكلات بهداشتي كه سلامتي شهروندان و شكارچيان را تهديد كند از تاريخ 8/10/87 شكار، صيد و زنده گيري كليه پرندگان وحشي اعم از آبزي و خشكيزي در تمامي مناطق كشور ممنوع اعلام شده است.
لازم به ذكر است تمام شكارچيان اعم از دارندگان پروانه شكار و فاقد پروانه شكار به اين مهم توجه خاص مبذول داشته و از انجام سفر جهت شكار جدا خودداري كنند. درصورت نقض اين ممنوعيت توسط برخي از شكارچيان برابر قوانين و مقررات مربوطه اعمال قانون خواهد شد.
به دنبال این خبر شكار، صيد و زندهگيري پرندگان در آذربايجان شرقي ممنوع شد .
پروانههاي قبلي شكار پرندگان در استان آذربايجان شرقي باطل شده و در حال حاضر نيز هيچ مجوزي براي شكار پرندگان در اين استان صادر نميشود.
خبرگزاري ميراث فرهنگي_ گردشگري_ مديركل حفاظت محيط زيست آذربايجان شرقي طي بخشنامه اي به ادارت محيط زيست استان، صدور هر نوع پروانه شكار، صيد و زنده گيري پرندگان وحشي را ممنوع اعلام كرد.
به گزارش روابط عمومي اداره كل حفاطت محيط زيست استان آذربايجان شرقي، بيوك رئيسي اين ممنوعيت را شامل پروانههاي صادر شده قبلي نيز عنوان كرد.
به گفته وي شكارچياني كه قبلا پروانه شكار از اداره كل دريافت كردهاند بايد از مبادرت به شكار پرهيز كرده و پروانه صادر شده را انجام نشدني تلقي كنند.
اين مقام مسئول اظهار داشت: «اين بخشنامه به استناد ابلاغيه سازمان حفاظت محط زيست كشور و پيرو هماهنگيهاي به عمل امده ما بين وزات بهداشت، وزات جهاد كشاوري و سازمان حفاظت محيط زيست صادر شده و تا اطلاع ثانوي هرگونه شكار يا زنده گيري پرندگان و حشي آبزي، كنار آبزي و خشكي زي در اين استان ممنوع است.»
عکس هایی از پرندگان مهاجر
اردک فیلوش
تنجه به زبان ما آلا اردک
خوتکا به زبان ترکی جورکَ
یادی از سهراب سپهری:
((خانه ما همسايه صحرا بود. تمام روياهايم به بيابان راه داشت. پدر و عموهايم شكارچي بودند. همراه آنها به شكار مي رفتم.
بزرگتر كه شدم، عموي كوچك تيراندازي را به من ياد داد. اولين پرنده اي كه زدم يك سبز قبا بود. هرگز شكار خشنودم نكرد. اما شكار بود كه مرا پيش از سپيده دم به صحرا مي كشيد. و هواي صبح را ميان فكرهايم مي نشاند. در شكار بود كه ارگانيسم طبيعت را بي پرده ديدم. به پوست درخت دست كشيدم. در آب روان دست و رو شستم. در باد روان شدم. چه شوري براي تماشا داشتم.
اگر يك روز طلوع و غروب آفتاب را نمي ديدم گناهكار بودم. هواي تاريك و روشن مرا اهل مراقبه بار آورد. تماشاي مجهول را به من آموخت .زندگي من آرام مي گذشت. اتفاقي نمي افتاد. دگرگوني هاي من پنهاني بود. و دير آفتابي مي شد. با دوستان قديم - ياران دبيرستاني - به شكار مي رفتيم. آنقدر زود از خواب پا مي شديم كه سپيده دم را در آبادي هاي دور تجربه مي كرديم. ما فرزندان وسعت ها بوديم. سطوح بزرگ را مي ستوديم. در نفس فصل روان مي شديم.
شنزارها فروتني مي آموختند. جايي كه افق بود، نمي شد فروتن نبود. زير آفتاب سوزان مي رفتيم.
و حرمت خاك از كفش هاي ما جدايي نداشت........))
و اما وبلاگ من برای آشنایی پیشتر با منطقه ی منحصر به فرد ارسباران است . اما پیش تر برای آنانی است که از شکار لذت می برند و با این نکته که با رعایت قوانین و اصول طبیعت تعادل محیط را بر هم نزده و با همکاری با کادر محیط زیست در جهت احیای دوباره ارسباران و قره داغ بکوشند.
به امید آنکه باز هم در کوههای ارسباران قوچ , کل , کبک دری , شوکا ، قرقاول و ........... به خصوص گونه ی منحصر به فرد سیاه خروس را با جمعیتی کثیر مشاهده کنیم.
