نوروزتان مبارک باد
با توجه به اينكه راههاي اصلي کشور از زيستگاه ها ، مناطق و يا پارک هاي ملي که زيستگاه هاي انواع وحوش است، عبور مي کند هموطنان و مسافران نوروزی به علائم رانندگي که نشان زندگي محل گذر و عبور حيوانات وحشي مي باشد دقت لازم را داشته باشند.که خداي ناکرده در اين گذرگاه ها دچار حادثه نشوند چون حادثه هم باعث صدمه و تلف شدن حيوانات وحشي و يا خداي ناکرده خسارات جاني و مالي به رانندگان و مسافراني که از اين مسير عبور مي کنند. به این نکته نیز توجه کنیم که اکثر حیوانات در این فصل یا باردار هستند ویا هنگام جفتگیری آنهاست.
نمونه ای از تصادف حیوانات عبوری با وسایل نقلیه را مشاهده می فرمائید:
نوشته شده توسط امیر یوسفیان در دوشنبه سوم فروردین 1388 ساعت 20:13 | لینک ثابت |
بنام آنکه طبیعت را آفرید تا مخلوقاتش در آن بیارامند.
یادی از سهراب سپهری:
((خانه ما همسايه صحرا بود. تمام روياهايم به بيابان راه داشت. پدر و عموهايم شكارچي بودند. همراه آنها به شكار مي رفتم.
بزرگتر كه شدم، عموي كوچك تيراندازي را به من ياد داد. اولين پرنده اي كه زدم يك سبز قبا بود. هرگز شكار خشنودم نكرد. اما شكار بود كه مرا پيش از سپيده دم به صحرا مي كشيد. و هواي صبح را ميان فكرهايم مي نشاند. در شكار بود كه ارگانيسم طبيعت را بي پرده ديدم. به پوست درخت دست كشيدم. در آب روان دست و رو شستم. در باد روان شدم. چه شوري براي تماشا داشتم.
اگر يك روز طلوع و غروب آفتاب را نمي ديدم گناهكار بودم. هواي تاريك و روشن مرا اهل مراقبه بار آورد. تماشاي مجهول را به من آموخت .زندگي من آرام مي گذشت. اتفاقي نمي افتاد. دگرگوني هاي من پنهاني بود. و دير آفتابي مي شد. با دوستان قديم - ياران دبيرستاني - به شكار مي رفتيم. آنقدر زود از خواب پا مي شديم كه سپيده دم را در آبادي هاي دور تجربه مي كرديم. ما فرزندان وسعت ها بوديم. سطوح بزرگ را مي ستوديم. در نفس فصل روان مي شديم.
شنزارها فروتني مي آموختند. جايي كه افق بود، نمي شد فروتن نبود. زير آفتاب سوزان مي رفتيم.
و حرمت خاك از كفش هاي ما جدايي نداشت........))
و اما وبلاگ من برای آشنایی پیشتر با منطقه ی منحصر به فرد ارسباران است . اما پیش تر برای آنانی است که از شکار لذت می برند و با این نکته که با رعایت قوانین و اصول طبیعت تعادل محیط را بر هم نزده و با همکاری با کادر محیط زیست در جهت احیای دوباره ارسباران و قره داغ بکوشند.
به امید آنکه باز هم در کوههای ارسباران قوچ , کل , کبک دری , شوکا ، قرقاول و ........... به خصوص گونه ی منحصر به فرد سیاه خروس را با جمعیتی کثیر مشاهده کنیم.
یادی از سهراب سپهری:
((خانه ما همسايه صحرا بود. تمام روياهايم به بيابان راه داشت. پدر و عموهايم شكارچي بودند. همراه آنها به شكار مي رفتم.
بزرگتر كه شدم، عموي كوچك تيراندازي را به من ياد داد. اولين پرنده اي كه زدم يك سبز قبا بود. هرگز شكار خشنودم نكرد. اما شكار بود كه مرا پيش از سپيده دم به صحرا مي كشيد. و هواي صبح را ميان فكرهايم مي نشاند. در شكار بود كه ارگانيسم طبيعت را بي پرده ديدم. به پوست درخت دست كشيدم. در آب روان دست و رو شستم. در باد روان شدم. چه شوري براي تماشا داشتم.
اگر يك روز طلوع و غروب آفتاب را نمي ديدم گناهكار بودم. هواي تاريك و روشن مرا اهل مراقبه بار آورد. تماشاي مجهول را به من آموخت .زندگي من آرام مي گذشت. اتفاقي نمي افتاد. دگرگوني هاي من پنهاني بود. و دير آفتابي مي شد. با دوستان قديم - ياران دبيرستاني - به شكار مي رفتيم. آنقدر زود از خواب پا مي شديم كه سپيده دم را در آبادي هاي دور تجربه مي كرديم. ما فرزندان وسعت ها بوديم. سطوح بزرگ را مي ستوديم. در نفس فصل روان مي شديم.
شنزارها فروتني مي آموختند. جايي كه افق بود، نمي شد فروتن نبود. زير آفتاب سوزان مي رفتيم.
و حرمت خاك از كفش هاي ما جدايي نداشت........))
و اما وبلاگ من برای آشنایی پیشتر با منطقه ی منحصر به فرد ارسباران است . اما پیش تر برای آنانی است که از شکار لذت می برند و با این نکته که با رعایت قوانین و اصول طبیعت تعادل محیط را بر هم نزده و با همکاری با کادر محیط زیست در جهت احیای دوباره ارسباران و قره داغ بکوشند.
به امید آنکه باز هم در کوههای ارسباران قوچ , کل , کبک دری , شوکا ، قرقاول و ........... به خصوص گونه ی منحصر به فرد سیاه خروس را با جمعیتی کثیر مشاهده کنیم.
