نام انگلیسی : Black Partridge
نام فرانسوی : Francolin Noir
نام علمی (لاتین) : Francolinus francolinus
نام ترکی : tourash
۳۱سانتیمتر ؛ پرنده نر بهطور کلی سیاه است با خالها و راهراه عرضی سفید به ویژه در پهلوها ، تارک و پس ردن قهوهای ، نوار چشم سیاه ، پوشپرهای گوش و گونه سفید و نیم طوق پهن خرمائی در پس گردن دارد . پرنده ماده به طور کلی قهوهای است با خط وخال سیاه و نخودی و یک لکه بزرگ خرمائی در پس گردن دارد ، پرهای کناری دم در هر دو جنس سیاه است . معمولا جفت جفت دیده می شوند . عموما خود را از انظار مخفی نگاه می دارد و به دشواری می توان آن را وادار به پرواز کرد . آوازی زیبا دارد که ان را هنگام غروب می توان به صورت (( did-did )) شنید .
زیستگاه:
علفزارهای ناهموار با بوتهها و خاربنهای انبوه به خصوص در نقاطی که درخت گز می روید و مناطق تالابی در بیابانها و یا نواحی خشک . روی زمین و بین گیاهان انبوه آشیانه می سازد .
پراکندگی در منطقه :
در حاشیه رود ارس و جنگلهای ارسباران به وفور یافت شده واز پرندگان حمایت شده است .خوشبختانه این توفیق نصیبم شد که پارسال این پرنده ی زیبا را در منطقه ی خدا آفرین مشاهده کنم پروازی دارد که صدای آن شبیه(( دررل)) است
عکسهای دیگری از دراج را می توانید در ادامه مطالب ببینید
ادامه مطلب
این کارشناس گردشگری طبیعت و شکار در گفت وگو با خبرنگار بخش گردشگری خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، درباره ی نقش سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و کمیته ی ملی طبیعت گردی در تبیین و توسعه ی جایگاه گردشگری شکار، اظهار کرد: در این باره نقص قوانین وجود دارد، چون کمیته ی ملی طبیعت گردی کار خود را خوب انجام می دهد و می خواهد کمک کند. سازمان حفاظت از محیط زیست نیز کار خود را انجام می دهد و می خواهد کمک دریافت کند؛ اما قوانین در این بخش مانع است.
وی ادامه داد: کمیته ی ملی طبیعت گردی و سازمان حفاظت از محیط زیست در چند مورد توافق نامه هایی را امضا کرده اند یا درحال امضاست که برخی از مناطق، تحت پوشش سازمان میراث فرهنگی و گردشگری قرار گیرد. درحالی که مدیریت آن با سازمان حفاظت از محیط زیست باشد و بودجه ی آن را سازمان میراث فرهنگی و گردشگری پرداخت کند، این سازمان در این باره آمادگی دارند؛ ولی نبود قوانین متناسب، این کار را تاکنون مسکوت گذاشته است، درحالی که باید سریع تر اجرایی شود.
او با اشاره به اجرای اصل ۴۴ قانون اساسی یا خصوصی سازی در بخش طبیعت گردی و شکار، بیان کرد: این موضوع از حدود ۲۰ سال پیش در سازمان حفاظت از محیط زیست مطرح بوده و دستورالعمل آن نیز آماده است؛ اما به دلیل نقص قوانین این دستورالعمل اجرا نشده است. نقص قوانین در گردشگری شکار و نگهداری از مناطق زیست محیطی باید برطرف شود، چون سازمان حفاظت از محیط زیست، کمیته ی ملی طبیعت گردی و بخش خصوصی برای اجرای این اصل آماده اند.
این صاحب نظر در موضوع طبیعت گردی و گردشگری شکار درباره ی وضعیت گردشگری شکار در ایران، گفت: این گردشگری در اصطلاح به صورت نیم بند یا یک هشتم بند انجام می شود، یعنی در طول سال، چند پروانه ی شکار صادر می شوند و چند خارجی به ایران سفر، هزینه ای را پرداخت و حیوانی را شکار می کنند و می روند. البته اصل ماجرا این طور نیست، چون در این باره چند موضوع وجود دارد. در گردشگری درآمد تورهای طبیعت از دیگر بخش ها بیشتر است و اشتغال زایی بالایی دارد، در میان رشته های هشت گانه ی طبیعت گردی که شکار و صید نیز جزو آن است، رشته ی شکار پردرآمدترین شاخه ی گردشگری در تمام دنیا به شمار می آید.
محمد علی اینانلواظهار داشت: در کشور ما به دلیل تنوع اقلیمی و جانوری مناسب، از این منابع به خوبی می توان بهره برداری کرد؛ اما اکنون این شرایط آماده نیست، چون بازاریابی، قوانین درست و زیرساخت های مناسبی وجود ندارند. محل اسکان شکارچیان در مناطق زیست محیطی و حفاظت شده مطلوب نیست یا به صورت پراکنده در برخی مناطق وجود دارد.
بقیه مطالب را در ادامه مطلب بخوانید
ادامه مطلب
یادی از سهراب سپهری:
((خانه ما همسايه صحرا بود. تمام روياهايم به بيابان راه داشت. پدر و عموهايم شكارچي بودند. همراه آنها به شكار مي رفتم.
بزرگتر كه شدم، عموي كوچك تيراندازي را به من ياد داد. اولين پرنده اي كه زدم يك سبز قبا بود. هرگز شكار خشنودم نكرد. اما شكار بود كه مرا پيش از سپيده دم به صحرا مي كشيد. و هواي صبح را ميان فكرهايم مي نشاند. در شكار بود كه ارگانيسم طبيعت را بي پرده ديدم. به پوست درخت دست كشيدم. در آب روان دست و رو شستم. در باد روان شدم. چه شوري براي تماشا داشتم.
اگر يك روز طلوع و غروب آفتاب را نمي ديدم گناهكار بودم. هواي تاريك و روشن مرا اهل مراقبه بار آورد. تماشاي مجهول را به من آموخت .زندگي من آرام مي گذشت. اتفاقي نمي افتاد. دگرگوني هاي من پنهاني بود. و دير آفتابي مي شد. با دوستان قديم - ياران دبيرستاني - به شكار مي رفتيم. آنقدر زود از خواب پا مي شديم كه سپيده دم را در آبادي هاي دور تجربه مي كرديم. ما فرزندان وسعت ها بوديم. سطوح بزرگ را مي ستوديم. در نفس فصل روان مي شديم.
شنزارها فروتني مي آموختند. جايي كه افق بود، نمي شد فروتن نبود. زير آفتاب سوزان مي رفتيم.
و حرمت خاك از كفش هاي ما جدايي نداشت........))
و اما وبلاگ من برای آشنایی پیشتر با منطقه ی منحصر به فرد ارسباران است . اما پیش تر برای آنانی است که از شکار لذت می برند و با این نکته که با رعایت قوانین و اصول طبیعت تعادل محیط را بر هم نزده و با همکاری با کادر محیط زیست در جهت احیای دوباره ارسباران و قره داغ بکوشند.
به امید آنکه باز هم در کوههای ارسباران قوچ , کل , کبک دری , شوکا ، قرقاول و ........... به خصوص گونه ی منحصر به فرد سیاه خروس را با جمعیتی کثیر مشاهده کنیم.
